Nederland is geëmancipeerd. Althans, dat roepen we…maar is dat eigenlijk wel zo? Waar blijkt uit dat mannen en vrouwen in Nederland gelijk zijn aan elkaar? Nog steeds zijn er meer mannen in vergelijking met vrouwen die economisch zelfstandig zijn. Een man verdient nog steeds meer dan een vrouw (na correctie voor leeftijd, opleiding- en functieniveau en de lengte van het dienstverband). En hoge (internationale) functies worden nog steeds over het algemeen door mannen ingevuld.

Oké misschien is de emancipatie op zakelijk niveau nog niet helemaal gelukt. Hoe zit dat eigenlijk in de privé-sferen? Telkens hoor ik zinnen om mij heen van vrouwen als: "de was doen is echt iets voor vrouwen, dus dat doe ik dan ook maar". Dat er een dergelijke taakverdeling is in het huishouden, dat begrijp ik. Wat ik vervolgens niet begrijp, is dat als beiden, man en vrouw dus, even hard werken..de vrouw vervolgens het hele huishouden doet en de man op de bank zit met zijn biertje. Ik werd er door een collega op gewezen dat dit wellicht nog bij 2/3e van de gezinnen gebeurt. Eerlijk gezegd had ik hier geen idee van. Mijn reactie was dan ook: "bij mijn generatie zal het vast anders zijn, dat kan niet anders".

Twee dagen later, kom ik tot de conclusie dat ook jongeren zich schuldig maken aan het niet meewerken van volledige emancipatie tussen mannen en vrouwen. "Het enige recht van een vrouw, is het aanrecht", wordt nog vrolijk door 19-jarige jongens geroepen.

Ik ben 22 jaar, net afgestudeerd, heb een leuke baan en mooie toekomstplannen in het verschiet liggen. Een eigen bedrijfje is daar een van en daar ben ik trots op. Zo trots dat ik deze dingen ook naar buiten uitdraag. Iets wat blijkbaar bij het grootste deel van de mannen als intimiderend wordt ervaren. Eigenlijk heb ik daar nooit zo bij stilgestaan. Nog niet zo heel lang geleden was ik nog het lieve, leuke, spontane meisje. En ineens ben je dan een zelfstandige onafhankelijke sterke vrouw. Iets wat mannen afschrikt. Blijkbaar hebben mannen nog steeds de behoefte aan een aanhankelijke en in vergelijking iets minder succesvolle (huis)vrouw.

Terug naar de emancipatie op zakelijk niveau. Is dat misschien niet een blijvend gevolg van de emancipatie in privé-sferen? Om de emancipatie te laten slagen moeten vrouwen én mannen de stereotiepe beeldvorming die ze ten opzichte van elkaar koesteren en overwinnen (meent Christel Kohlmann een aantal jaren geleden in een artikel in het NRC). Dit houdt dus ook in dat een sterke, onafhankelijke vrouw niet moet afschrikken. Prik daar als man eens doorheen. Uiteindelijk is elke vrouw namelijk hetzelfde en jagen we allemaal onze "MC Dreamy" na. Daarbij willen wij ook eens tegen diezelfde MC Dreamy kunnen zeggen: "Choose me, Pick me & Love me", zonder dat iemand hard wegrent.

In de tussentijd moeten we het maar doen met Ne-Yo. In zijn song "Miss Independent" zet hij namelijk de sterke vrouw in het zonnetje en blijkt hij er van te houden. Autobiografisch of niet…er is nog hoop dat het allemaal goed komt.

Desiree van der Heiden